9. czekoladowa żaba

Trójgłowy pies nie dawał mi spokoju, do tego ten troll w lochach, który nie wiadomo jak znalazł się w szkole.

Z powodu braku czasu nie mogłam udać się do Hagrida, aby dowiedzieć się czegoś więcej. Razem z rozpoczęciem się listopada, rozpoczęły się również treningi do Qudditcha, a już niedługo miał odbyć  się pierwszy mecz w którym i tak pewnie nie zagram, ale Flint kazał przychodzić mi na treningi i latać wraz z nimi.

Po pierwszym treningu wróciłam w błocie od stóp do głów, zostawiając za sobą ślady moich butów.

- A panna Shafiq zapomniała chyba o szlabanie. - nie wiadomo skąd  na mojej drodze pojawił się profesor Snape.

- Panie profesorze ja nawet nie pamiętam jak mam na imię.

- Wracasz z treningu ?

- Nie z polowania na mnie przez tłuczek - pomyślałam - Tak panie profesorze - odpowiedziałam

- Dobrze idziesz się przebierz, a później do woźnego Filcha, aby posprzątać ten bałagan, który zrobiliście.

- Czy to jest mój szlaban ? - zapytałam z nadzieją w głosie.

- Tak - mruknął i odszedł.

Przyśpieszyłam kroku i po chwili znalazłam się pod ścianą do pokoju wspólnego.

- Czysta krew - nic żadnych drzwi - czysta krew - nadal nic.

Biednemu zawsze wiatr w oczy czy naprawdę właśnie dzisiaj musieli zmienić hasło ? Dlaczego dzisiaj nie przeczytałam ogłoszeń. Ze wściekłością kopnęłam w ścianę.

- Co Shafiq hasła nie znasz ? - z szyderą w głosie odezwał się Malfoy.

- Czy ktoś inny nie mógł mnie uratować ?

- Ha! nie to nie, a chciałem pomóc naprawdę kiepsko wyglądasz.

Posłałam mu jedno z moich morderczych spojrzeń.

- Gdybym nie był Malfoyem to może bym się wystraszył - zaśmiał się

- Podaj po prostu to hasło.

- "Brudna szlama".

Na ścianie pojawiły się drzwi, a ja nie czekając za Draco pognałam do dormitorium.

Z butami pod pachą przebiegłam przez pokój wspólny, który jak zwykle wypełniony był Ślizgonami. 

Będąc w łazience wszystkie brudne szaty wrzuciłam do kosza i weszłam pod prysznic. Kiedy pierwsze krople gorącej wody spadły na moje ciało poczułam ulgę. Wiedziałam, że nie mam dużo czasu, więc zamiast delektować się chwilą wyskoczyłam z łazienki, przebrałam się w coś czystego i ruszyłam do kantorka.  Przechodząc przez pokój wspólny zaczepił mnie Blaise. 

- Pomożesz mi przy transmutacji ? To bardzo ważne. 

- Przykro mi poproś kogoś innego. 

- Nie bądź taka, to zajmie tylko chwile.

 - Poproś Dafne lub Draco ja muszę lecieć na szlaban. 

- Szlaban ?

 - Później Ci wytłumaczę. 

Wychodząc z lochu trafiłam na Terenca i Flinta. 

- Ściągnąć buty! 

- O co Ci chodzi ?

- Błoto nosicie matoły.

 - Od czegoś mamy woźnego - prychnął Flint. 

Popatrzyłam błagalnym wzrokiem na Terence bo wiedziałam, że tylko on może mi pomóc. Na szczęście zrozumiał. 

- Dobra Marcus ściągaj. 

- Mam szlaban i muszę to wszystko po sprzątać. Chociaż tyle mi pomóżcie i nie noście dalej. 

- Niech Ci będzie. 

Byłam jednocześnie w szoku i dumna. Nie sądziłam, że uda mi się ich nakłonić na ściągnięcie butów. Może wreszcie zaczną na mnie zawracać uwagę podczas treningów. 

- Długo kazała pani na siebie czekać - przed schowkiem czekał na mnie profesor Snape i Filch. 

- Przepraszam panie profesorze, ale hasło do pokoju wspólnego zostało zmienione. 

- Nie ważne. Pan Filch wszystko pani wytłumaczy. Ja wrócę za godzinę i cały hol aż do lochów ma lśnić.

- Tak jest panie profesorze. - uśmiechnęłam się miło. 

Po dostaniu bardzo jasnych instrukcji od woźnego wzięłam się za robotę, zaczynając od wejścia. Przeklinałam w myślach każdego kto szedł dzisiaj tą trasą i wniósł chodź grudkę błota. Myślami będąc daleko poza Hogwartem praca szła mi szybciej. Do pierwszego meczu Quidditcha został tydzień a do świąt Bożego Narodzenia miesiąc. Szczerze mówiąc odliczam już dni do obu tych wydarzeń. Bardzo tęsknie za rodzicami, to nasza najdłuższa rozłąka i zaczyna mi to bardzo ciążyć. 

Kiedy połączyłam fakty Boże Narodzenie - Rodzice uświadomiłam sobie, że nie mam żadnego pomysłu na prezenty dla nich. Chodząc do mugolskiej szkoły nie miałam takiego problemu bo zawsze robiło się jakieś laurki, choinki i inne takie, które można dać rodzicom a oni uznają to za najwspanialszy prezent. Dla mojego rodzeństwa również nie mam prezentu, ale myśle że słodyczami się zadowolą. 

***

Akurat kończyłam mycie podłogi przy ścianie prowadzącej do naszego pokoju wspólnego kiedy na korytarzu pojawił się profesor Snape. 

- Mam nadzieje, że już się nie spotkamy na karze panno Shafiq - mruknął rozglądając się po podłodze. 

- Niestety nic nie mogę obiecać profesorze, zna pan moje „szczęście" pojawiania się w nieodpowiednich momentach... 

Przypomniałam sobie noc duchów kiedy prawie stanęłam oko w oko z dorosłym górskim trollem. 

- Wracaj do swojego dormitorium. Dobranoc. 

Ani nie skomentował mojej wypowiedzi, ani nie powiedział, że dobrze zrobiłam karę po prostu odwrócił się i zniknął za rogiem. 

Pomyślałam, że nie jest jeszcze aż tak późno a prace domowa na jutro już mam zrobiona, więc pójdę porozmawiać z Hagridem o trójgłowym psie. 

Wyszłam na błonia i od razu pożałowałam, że nie wzięłam szaty wyjściowej z dormitorium. Nie zrobiłam tego, ponieważ wiedziałam że jak tam wejdę to już dzisiaj nie wyjdę. 

Przyspieszyłam kroku aby już po chwili znaleźć się przed drewnianymi drzwiami starej chaty. 

- Dzień dobry Hagridzie - przywitałam się uśmiechając się serdecznie do olbrzyma. 

- Anastazja, dawno żeśmy się nie widzieli. Wchodź. 

- Napijesz się czegoś ? 

- Herbaty bym prosiła, strasznie dzisiaj zmarzłam. 

- Oglądałem przez lornetkę twoje poczynania na dzisiejszym treningu. 

Kiedy Hagrid przygotowywał herbatę, ja opowiadałam mu o treningach w drużynie Slytherinu. 

Zastanawiałam się również czy gajowy nie jest tutaj samotny. Siedzi sam w tej chatce bez przyjaciół i znajomych którzy by go odwiedzali aż dziwne że jeszcze nie oszalał. 

- Znasz się trochę na magicznych stworzeniach prawda ? 

- Cholibka no coś tam wiem, ale wy chyba jeszcze nie macie opieki nad magicznymi stworzeniami prawda ? 

- Nie mamy, ale chciałabym się dowiedzieć czegoś o pewnym zwierzęciu. 

- Tak ? - zachęcił mnie gajowy 

- Jest to pies z tym, że ma trzy głowy... 

- Skąd wiesz o Puszku ?! 

Poderwał się na równe nogi Hagrid. 

- O Puszku ? Pies który mógłby mnie zjeść na podwieczorek wabi się Puszek ?! 

- Sam go tak nazwałem, ale skąd o nim wiesz ? 

- Przypadkiem znalazłam się na trzecim pietrze i bardzo zaciekawił mnie wątek psa o trzech głowach. 

- Pożyczyłem go Dumbledorowi aby pilnował...

- Czego może pilnować pies w szkole ? 

- Nic nie mogę Ci powiedzieć to sekretne sprawy Hogwartu 

- I tak się dowiem - mruknęłam do siebie - mógłbyś mi coś więcej o nim opowiedzieć ? Kiedy go karmisz to każdy z pysków jest głodny czy tylko jeden ? 

Na początku Hagrid nie chętnie odpowiadał na moje pytania, ale kiedy zauważył że naprawdę interesuje mnie pies a nie to co strzeże to sam zaczął opowiadać. 

Jak się dowiedziałam Hagrid otrzymał psa w zeszłym roku od pewnego Greka, którego spotkał w Dziurawym Kotle. Puszek oraz reszta jego gatunku naturalnie występuje w Grecji i najprawdopodobniej w Wielkiej Brytanii jest on jedyny. Jego ulubionym przysmakiem jest mięso także miałam racje, że mógłby mnie zjeść na podwieczorek. Podobno słucha tylko Hagrida i Dumbledora. 

Nawet się nie zauważyłam kiedy na zegarze wybiła 21 i musiałam czym prędzej wracać do zamku. Z dreszczem na plecach przebiegłam odległość między chata gajowego a drzwiami do zamku. Kiedy znalazłam się w środku zwolniłam kroku i starałam się znormalizować oddech.  

Przechodząc obok klasy na parterze usłyszałam czyjaś kłótnie. Przystanęłam na chwile aby skupić się na głosach. 

- S-s-s stra-a-ara-a-am się m-m-mistrzu. - od razu rozpoznałam głos profesora Quirrela 

- Za mało! - szepnął innym głos od którego przeszedł mnie dreszcz, był to głos zimny, potężny i przenikający. 

- D-d-d do-o-ob-b-brze

Po minucie cieszy z sali wybiegł profesor na szczęście mnie nie zauważył, kiedy zerknęłam do sali nikogo w środku nie było. Kolejna zagadka, która będzie mnie nurtowała przez najbliższy czas. 

Przy ścianie prowadzącej do pokoju wspólnego Slytherinu spotkałam Pansy i Milicente, które bardzo zaciekawiły się moim rzekomym zniknięciem i tym dlaczego nie jestem przygotowana do zajęć z astronomii. Walnęłam sobie mentalna piątkę w czoło, przecież dzisiaj była środa czyli o północy zaczynały się zajęcia! 

Udałam się z moimi koleżankami do naszego dormitorium i powtórzyłyśmy sobie na szybko poprzednie zajęcia a o 23:30 udaliśmy się w stronę wieży astronomicznej. 

Nie ma nic bardziej interesującego niż oglądanie nieba o północy, szczególnie kiedy są chmury deszczowe na niebie. Nasza nauczycielka profesor Sinistra uważała, że to niczemu nie przeszkadza, wręcz przeciwnie doskonale sprawdzi naszą orientacje na niebie. Byłam beznadziejna z astronomii przy czystym niebie a przy zachmurzonym szło mi jeszcze gorzej. Dzięki mnie straciliśmy dzisiaj 20 pkt, ponieważ wciąż źle podawałam położenia planet. 

Po godzinie męczarni mogliśmy wrócić do naszych dormitoriów i położyć się spać.